“Het gaat er niet om hoe veel je doet, maar met hoeveel liefde je het doet.”
Moeder Teresa
Roomburgh biedt vanuit de Rooms Katholieke identiteit, binnen de grenzen van wat mogelijk is, diensten aan op het gebied van wonen, zorg en welzijn, zowel intra- als extramuraal, aan cliënten van alle gezindten en inkomenscategoriëen. Wanneer zelfzorg niet meer voldoende blijkt te zijn kan Roomburgh zorg op maat leveren.
Hierbij zal intensief worden samengewerkt met andere zorgaanbieders.
Wij streven naar een open werkklimaat op basis van gelijkwaardigheid.
Gelet op de huidige tendensen verwachten wij dat het onderscheid tussen intra- en extramuraal in de nabije toekomst zal verdwijnen.
Roomburgh wil een intramurale setting behouden voor cliënten met alle zorgzwaartepakketten met een woonomgeving die geheel aan de eisen van de moderne tijd voldoet.
Roomburgh vervult een centrale rol binnen de keten in de wijken Meerburg en Roomburg. Roomburgh wil in de nabije toekomst nog meer een organisatie zijn waar dienst- en zorgverlening aangeboden wordt die aantrekkelijk is voor cliënten en mensen uit de omgeving.
Roomburgh probeert een evenwicht in deze vier factoren te bieden.
In het zorgproces dient hier zoveel mogelijk rekening mee gehouden te worden.
Bij het afstemmen van de zorg kan echter nooit alleen worden uitgegaan van wat de bewoner/cliënt nodig heeft; er zal immers ook rekening moeten worden gehouden met de omgeving van de bewoner/cliënt en met de persoon van de zorgverlener, alsmede de mogelijkheden van de organisatie.
Zelfzorg betekent in feite dat de bewoner/cliënt zelf bepaalt welke zorg hij of zij nodig heeft. Ook vindt Roomburgh het belangrijk dat de familie van de bewoner/cliënt blijft bijdragen in de zorg. Voor mantelzorgers en vrijwilligers is hier eveneens een rol weggelegd.
Het zorgverlenen gebeurt op een zodanige manier dat de bewoner/cliënt zich in allerlei opzichten zo prettig mogelijk voelt of zich beter gaat voelen.
Ook wordt hiermee het herstellen van het welzijn bedoeld.
Bewoners/cliënten mogen een correcte, beleefde en attente bejegening verwachten.
Roomburgh heeft van oorsprong een Rooms Katholieke signatuur en kiest er bewust voor om deze ook in de toekomst te behouden.
Identiteit van een instelling omvat alles wat haar maakt tot wat ze is en derhalve tevens wat haar onderscheidt van andere instellingen. Zo wordt identiteit onder andere bepaald door het gevoerde beleid, door de wijze van omgaan met elkaar, zowel tussen bewoners onderling en tussen personeel onderling als naar elkaar, het gebouw, de gezondheidssector waartoe de instelling behoort, de wijk etc.
De levensbeschouwelijke signatuur is een geïntegreerd onderdeel van de algehele identiteit.
Roomburgh ziet een meerwaarde in het R.K. geloof als uitgangspunt voor het verlenen van zorg. Daarnaast staat zij borg voor respectvol omgaan met haar bewoners/cliënten met een andere levensbeschouwing dan die van de instelling.
Mensen van wie het leven kwalitatief is verminderd of verzwakt, verdienen een bijzondere eerbied. Zieken, gehandicapten en ouderen moeten geholpen worden om een leven te leiden dat zo normaal mogelijk verloopt. Reeds in de vroege Kerk kwam een nieuw fenomeen op: het ziekenhuis. In de 2de en zeker 3de eeuw bracht men de zieken bijeen in speciale huizen waar ze verzorgd werden. We vergeten wel eens te snel dat het hele ziekenhuiswezen uit het christendom is voortgekomen. Roomburgh zet deze traditie op moderne wijze voort.
Er zal ruimte zijn om het geloof te beleven en daarin gesterkt te worden. Ondersteuning is mogelijk door gebed en zo nodig ook geestelijke steun van anderen, van een diaken of priester.
De zorg en aandacht ‘kent geen aanzien des persoons’ en wordt dus geboden, zoals in de vroege Kerk, aan man en vrouw, arm en rijk, katholiek en niet-katholiek. De aandacht richt zich op de hele mens, naar lichaam, geest èn ziel en met diens (familie-) relaties.
Het leven is een geschenk van de Schepper en er zal dus eerbied zijn voor alle fasen van het menselijk leven. Dit vertaalt zich onder meer in het niet meewerken aan actieve levensbeëindiging (euthanasie). Maar daarentegen zal er wel alle zorg zijn voor een menswaardig sterven (palliatief).
Er is ruimte voor het geloof: beleven, vieren, delen; ruimte voor God. Dit wordt ook gerealiseerd in een speciale ruimte, de kapel, die voor het gebed en de liturgie bestemd is. Het is geen ontmoetingsruimte, maar een plek van ontmoeting met de Heer, van troost en rust.
Tot een katholiek evenwicht hoort ook dat “kerk en kroeg” elkaar vinden, roomsche blijheid en roomsche vroomheid. Een katholieke identiteit uit zich dus ook in het nodige aanbod van ontspanning en gezelligheid.
Maar bovenal zal de katholieke identiteit zichtbaar worden in een bepaalde houding bij het handelen en werken. Moeder Teresa zei: “It is not how much you do, but how much love you put in the doing. For God is nothing small.” “Het gaat er niet om hoe veel je doet, maar met hoeveel liefde je het doet. Voor God is dan niets te gering.”
b. Menswaardig sterven (zorg rond het levenseinde)
Roomburgh handelt vanuit de positie dat het leven van begin tot eind heilig is.
Vaak wordt de vraag gesteld: “Waarom is de Kerk tegen abortus, tegen euthanasie?” Het perspectief is echter omgekeerd: De Kerk is vooral ‘voor’ het absolute respect voor elk leven.
Roomburgh werkt om die reden niet mee aan euthanasie, maar waarborgt te allen tijde een menswaardige en respectvolle stervensbegeleiding.
In deze tijd bestaat er veel onduidelijkheid over katholieke palliatieve zorg en de wijze waarop hieraan invulling wordt gegeven.
Roomburgh gaat daar als volgt mee om.
Het niet instellen dan wel staken van een technisch goed mogelijke behandeling bij een doodzieke c.q. stervende patiënt, waarbij naar beste weten geen uitzicht bestaat op herstel, behoort van oudsher bij goede en katholieke geneeskunde.
De cliënt en zijn/haar naaste(n) hebben hier een belangrijke verantwoordelijkheid en zeggenschap, waarbij Roomburgh faciliteert en adviseert.
De pijn-verzachtende verzorging, bijvoorbeeld door middel van morfine, is een bevoorrechte vorm van onbaatzuchtige liefde. Daarom moet zij bevorderd worden.
Het “nee” zeggen tegen euthanasie neemt niet het probleem weg waaruit de vraag ontstond. Daarom wil Roomburgh garant staan voor een intensieve zorg, zowel lichamelijk als geestelijk, sociaal en pastoraal.
Met deze intensieve zorg kunnen mensen menswaardig sterven.
Iemand die in zijn eigen huis in de wijk thuishulp ontvangt, kun je zelfstandig noemen, omdat hij nog thuis woont, maar evenzo onzelfstandig, omdat hij niet zonder die thuishulp kan.
Het huidige zorgcentrum dient gezien te worden als een in elkaar geschoven wijk, waarin:
1) de bewoners evenzeer hun zelfstandigheid bewaren als in de oorspronkelijke woonsituatie, omdat zij een zelfstandige wooneenheid bewonen waarin zij het voor het zeggen hebben en
2) de bewoners even onzelfstandig zijn als de nog thuiswonende ouderen waar het hun afhankelijkheid van zorg betreft.
Omdat mensen steeds langer thuis willen blijven wonen, ook wanneer zij zorg nodig hebben, is Roomburgh in 2000 begonnen met het leveren van extramurale zorg. Het onderscheid intra- en extramuraal zal in de toekomst verdwijnen.
Intramurale plaatsen zullen op papier dan ook extramuraal zijn. Roomburgh wil deze plaatsen door ver- en nieuwbouw aanpassen aan de eisen van deze tijd. Dat dient op zodanige wijze te geschieden dat de intramurale sfeer als het ware behouden kan blijven, omdat in een zorgcentrum 24 uur per dag continue zorg en hulp direct beschikbaar is. Soms is thuis blijven niet haalbaar (bijvoorbeeld omdat een wachttijd van 30 minuten te lang is en angst veroorzaakt) en is een verpleeghuis een te zware voorziening. Dan is een op papier extra-, maar feitelijk intramurale voorziening een goed alternatief.
Extramurale zorg is uiteraard wijkgebonden in verband met snelle levering van ongeplande zorg. Ouderen moeten echter de vrijheid hebben om te kiezen van welke zorgaanbieder men zorg wil ontvangen. Als verhuizing daarvoor nodig is moet die mogelijkheid geboden worden.
5. KERNACTIVITEITEN: ZORG EN WELZIJN
Zorg van Roomburgh betekent zowel zorg in huis, als zorg aan huis. Omdat mensen steeds langer thuis willen blijven wonen, ook wanneer zij zorg nodig hebben, levert Roomburgh extramurale zorg (functies verpleging en persoonlijke verzorging), hulp bij het huishouden (WMO) en volledig pakket thuis (VPT).
Roomburgh vindt welzijn net zo belangrijk als het bieden van zorg.
Roomburgh wil ervoor zorgen dat onze bewoners in allerlei opzichten prettig kunnen leven, dat ze zich thuis voelen.
Hierbij speelt het organiseren van activiteiten en bezigheden door activiteitenbegeleiders en vrijwilligers een belangrijke rol, maar ook de ambiance en sfeer zorgt er voor dat iedereen – ook het personeel – goed gedijt.
De prachtige ligging van Roomburgh en het feit dat Roomburgh goed bereikbaar is levert veel op ten aanzien van het welbevinden van mensen.
Bij een aangename ambiance en een positieve beleving in het zorgcentrum hoort natuurlijk ook de maaltijdverzorging. Keuzevrijheid bij het bepalen van de (warme) maaltijd en hoogstaande kwaliteit van voeding is daarbij allesbepalend. Roomburgh streeft daarbij naar continue verbetering, waaronder de mogelijkheid om in de nabije toekomst à la carte in een restaurant-setting te dineren.
Zoals in de uitgangspunten al verwoord is, staat het welzijn van cliënten in Roomburgh centraal.
6. BEWONERS, OVERIGE CLIENTEN EN BEZOEKERS
Bewoners, overige cliënten en bezoekers mogen, waar het hen betreft, van de medewerkers van Roomburgh verwachten:
- een correcte, beleefde en attente bejegening. Gedragsregels zullen regelmatig bij het personeel onder de aandacht gebracht worden;
- zoveel mogelijk handhaving en uitbreiding van bestaande produkten en diensten;
- bewoner- en cliëntgerichte zorg, waarbij zoveel mogelijk tegemoet wordt gekomen aan de wensen en behoeften binnen de gestelde grenzen. Deze zorg bestaat uit zowel sociale, geestelijke als lichamelijke zorg, schoonhouden van de kamers, verstrekken van maaltijden, sociale en culturele activiteiten, etc.
- een kwalitatief zo goed mogelijke zorg, vanuit de R.K.‑identiteit, zodanig dat men ook bij achteruitgang van de gezondheid, indien enigszins mogelijk, in Roomburgh kan blijven wonen en sterven. Daarbij maakt Roomburgh zich sterk voor een situatie waarin menswaardig sterven mogelijk is als gevolg van goede zorg rond het levenseinde. Daarbij kan men rekenen op een zeer intensieve zorg, zowel lichamelijk, geestelijk als sociaal.
Roomburgh streeft naar een open en sociaal beleid voor de medewerkers, waarin ruimte is voor een goed werkklimaat en arbeidsvreugde. Medewerkers worden in de gelegenheid gesteld mee te denken over hun eigen werkzaamheden, passend binnen de visie. Waar mogelijk zal hen eigen verantwoordelijkheid worden gegeven.
Een zodanige werksituatie zal worden gecreëerd dat een medewerker het maximale van zichzelf kan geven. Gestreefd zal worden naar evenwicht tussen functie-inhoud en opleidingsniveau. De medewerkers moeten de leiding kunnen aanspreken op verantwoordelijkheden. Zij zelf kunnen worden aangesproken op vaardigheden, attitude en kennis.
8. EXTERNE CONTACTEN
Extern zijn er contacten met verwijzers en collega-zorgaanbieders, partners in het veld, zorgverzekeraars, overheden en overige belangstellenden.
Er wordt gestreefd om, waar mogelijk in samenwerking met derden, te komen tot een totaal zorgpakket in de wijk, in overleg met wijkvertegenwoordigers. Gestreefd wordt naar functiegericht samenwerken met andere verzorgingshuizen, verpleeghuizen, thuiszorg en andere zorgverlenende instellingen.
Ouderenbonden en patiëntenplatforms dienen zoveel mogelijk betrokken te worden bij alle plannen. Geïnventariseerd zal moeten worden welke wensen bij hen leven. Aan hen zal goede informatie moeten worden gegeven.
Onze organisatie moet aangesproken kunnen worden op onderling gemaakte afspraken.
Aandachtspunten de komende tijd zijn bepaling en afbakening van de eigen positie teneinde ook in de toekomst een duidelijke en positieve rol te kunnen spelen in de ouderenzorg.
Met verpleeghuis Zuydtwijck, onderdeel van Stichting Topaz, is een goede samenwerking opgezet inzake p.g.-cliënten.
Met Stichting Libertas Leiden wordt samengewerkt inzake extramurale zorg voor wat betreft de nachtzorg.
9. LANGE TERMIJN HUISVESTINGSPLAN
Om de intramurale zorgverlening voor bewoners/cliënten ook in de toekomst te kunnen behouden is in de afgelopen planperiode intensief gezocht naar wat voor Roomburgh en haar cliënten wenselijk en haalbaar is. Er heeft planontwikkeling voor de langere termijn plaatsgevonden aan de hand van een ‘program van wensen’.
Roomburgh ervaart dat de vraag van ouderen naar wonen, zorg en welzijn in een snel tempo verandert. In de plannen voor uitbreiding en verbouw van de huidige huisvesting / nieuwbouw wil Roomburgh anticiperen op toekomstige ontwikkelingen. Om in de toekomst voldoende aanbod te hebben voor de behoeften van het toenemend aantal ouderen, is het van belang goede woon-, welzijns- en zorgvoorzieningen, dienstverlening en een goede infrastructuur voor deze doelgroep te realiseren. Daarnaast is ook van belang dat er een samenhang bestaat tussen deze voorzieningen.
De groei van extramurale plaatsen die Roomburgh realiseert is mede het gevolg van de wens van de zorgvrager zoveel en zolang mogelijk zorg in de eigen woonomgeving te ontvangen. De grenzen van extramuralisering van zorg zijn moeilijk te bepalen en zijn mede afhankelijk van factoren als woonomgeving, veiligheid, sociale cohesie etc.
Voor Roomburgh betekent de hierop aansluitende visie van uitbreiding van extramurale zorg kansen voor verzorgingshuiszorg in de wijk enerzijds en anderzijds zwaardere intramurale verzorgingshuis- en verpleeghuiszorg.
Consequentie voor de huisvesting is dat de zorginfrastructuur binnen Roomburgh moet worden uitgebreid; dat ruimten gerealiseerd moeten worden die het scheiden van zorg en wonen in de omgeving van Roomburgh mogelijk maken; dat de huisvesting flexibel wordt gerealiseerd zodat bij eventuele toekomstige afname van intramurale verzorgingshuisplaatsen alternatieve functies kunnen worden geëffectueerd waarvoor Roomburgh tevens financiering (voor huisvesting) verkrijgt.
Roomburgh acht het noodzakelijk om kwalitatief hoogwaardige huisvesting te kunnen (blijven) aanbieden en ziet hierin een extra aanleiding tot een huisvestelijke vernieuwingsslag.
Deze wordt verdeeld in drie fasen.
1. Het huidige verzorgingshuis zal volledig worden gerenoveerd en aldus geschikt gemaakt worden voor de komende 15 à 20 jaar. (2011-2012).
2. Voorts zal nieuwbouw worden gerealiseerd van een aantal woningen als uitbreiding van het huidige complex aanleunwoningen.
3. Er komt een apart gebouw voor zeer intensieve zorg.
De plannen sub 1 zijn zo goed als klaar om te worden uitgevoerd. De plannen sub 2 en 3 zijn nog in ontwikkeling.
Het is zaak dat bestuur / directie, staf, medewerkers en bewoners/cliënten gezamenlijk, in goed overleg, werken aan de toekomst, waarin het welzijn van de bewoner/cliënt is verzekerd.
R.H.A. Stuurman,
algemeen directeur
Leiden, 6 mei 2011
RS/11/378